باز هم وقت روضۀ سقاست            هر طرف شور و شورشی برپاست

بوی خون می دهد ده رمضان            به نظر می‌رسد که عاشوراست

بیعـتِ با یـزیـدیـان، هرگـز!            همه‌جا کربلاست، نوبت ماست

کـوری چشم کـوفـیان زمـان            چه کسی گفته که علی تنهاست؟

هرچه هم غصه بی‌کران باشد            جابه‌جا سیل جمعیت دریاست

پـدرا! حـیـدرا! عـلـی جـانـا!            مددی! وقت فتح خیبرهاست

لفظ «مـظلـوم مقـتدر» حالا            پیش چـشمان مـردم دنیاست

شور خـورشید را تماشا کن            خاک ما کشور امام‌ رضاست

بعد صدها هزار حیله و جنگ            پـرچم ما هـنوز هم بـالاست

سخـتی و پایـمـردی امـروز            عـزت و سربلـندی فرداست